Een jaar geleden stond ik met een huissleutel in mijn hand.
Een paar minuten later was die sleutel niet meer van mij.
Ik had mijn huis verkocht, mijn vertrouwde leven achter me gelaten en mijn nieuwe thuis stond op vier wielen. Spannend? Absoluut. Eng? Soms ook. Maar diep van binnen voelde ik dat ik dit moest doen.
Nu, precies een jaar later, kijk ik terug op een jaar dat mijn leven compleet heeft veranderd.
Niet omdat alles liep zoals ik had verwacht.
Maar juist omdat zoveel dingen totaal anders uitpakten.
Je hoeft niet alles zeker te weten
Als ik één ding heb geleerd, is het dat je niet altijd een perfect plan nodig hebt.
Veel mensen vroegen me of ik eerst een proefvakantie met de camper had gedaan. Nee dus. Mijn camper werd meteen mijn huis. Er was geen generale repetitie en ook geen plan B.
Ik begon gewoon.
De eerste weken reed ik door Nederland om aan alles te wennen. Het rijden, het leven op camperplaatsen, de techniek en het idee dat dit vanaf nu mijn dagelijkse leven was.
Iedere dag voelde als een kleine overwinning.
Spannend bleek geweldig
Na een paar weken vertrok ik naar Duitsland voor mijn eerste Workaway.
Ik had geen idee wat ik kon verwachten. Je rijdt naar mensen die je nog nooit hebt ontmoet en hoopt maar dat het klikt.
Die spanning bleek volledig onnodig.
Het werd een fantastische ervaring. Niet alleen omdat de mensen ontzettend aardig waren, maar vooral omdat ik ontdekte hoe leuk het is om op deze manier te reizen. Je bent geen toerist die na een paar dagen weer vertrekt, maar maakt echt even deel uit van het leven van iemand anders.
Toen ik wegreed wist ik eigenlijk al dat dit niet mijn laatste Workaway zou zijn.
Een ontdekking die perfect bij mij past
Een paar maanden later kwam er opnieuw iets op mijn pad : huis- en dierenoppassen.
Ook daarvan wist ik vooraf niet dat het zo goed bij me zou passen.
Omdat ik zelf geen hond meer kan hebben zolang ik zoveel reis, voelt het iedere keer weer bijzonder om tijdelijk voor de dieren van iemand anders te mogen zorgen.
Iedere oppasplek is anders.
Andere mensen.
Andere dieren.
Een ander huis.
En toch voelt het iedere keer weer verrassend vertrouwd.
Een stad die me volledig verraste
Zuid-Afrika blijft een land waar ik keer op keer naar terug wil.
Maar deze reis deed ik iets wat ik jarenlang had uitgesteld.
Ik bezocht voor het eerst Kaapstad.
Misschien klinkt dat vreemd, maar eerlijk gezegd trok Kaapstad me nooit zo. Mijn hart lag altijd bij de natuur, de bush en natuurlijk Kruger National Park. Als mensen enthousiast vertelden over de Tafelberg of de Waterfront luisterde ik beleefd, maar ik voelde nooit de behoefte om er zelf naartoe te gaan. Nu was ik uitgenodigd om bij vrienden te verblijven die er in de buurt wonen dus toch de stap genomen.
Wat zat ik ernaast.
Kaapstad verraste me compleet.
De kust, de bergen, de uitzichten, de wijngebieden en de enorme afwisseling maakten veel meer indruk dan ik ooit had verwacht. Soms is het juist mooi om toe te geven dat je ergens een verkeerd beeld van had.
En natuurlijk bracht ik ook weer tijd door in mijn geliefde Kruger National Park.
Dat voelt inmiddels bijna als thuiskomen.
De winter die anders liep
Aan het einde van het jaar reed ik richting Portugal voor een Workaway en werd dit mijn eerste winterreis.
De reis was minstens zo mooi als de bestemming.
Ik volgde de Franse westkust en bezocht onder andere Mont Saint-Michel en Omaha Beach. Daarna zakte ik langzaam af langs de Spaanse kust, ontdekte het prachtige Cabo de Gata en bracht een paar heerlijke dagen door met mijn vriendin Marrit in Málaga.
Via Gibraltar reed ik Portugal binnen.
Iedereen had me verteld dat de Algarve dé plek was om te overwinteren.
Blijkbaar had ik precies dat ene jaar uitgekozen waarin zelfs de Portugezen hun regenjas weer nodig hadden.
Stormen, wind en regen… ik heb ze allemaal meegemaakt.
Gelukkig kan ik er inmiddels hard om lachen.
En tussen al dat slechte weer door zag ik in Sagres wel de mooiste zonsondergang die ik ooit heb gezien.
Op de terugweg verraste ook Extremadura me enorm. Net als de rit langs de Pyreneeën en het sprookjesachtige Rocamadour werd ook dat weer zo'n plek waarvan ik achteraf dacht: Dit had ik nooit meegemaakt als ik in mijn oude leven was blijven hangen. Je mag wel weten dat ik op veel plekken een traantje gelaten heb, van geluk, van ontroering en de gedachte hoe bevoorrecht ik ben om dit allemaal te mogen doen.
Afscheid nemen hoort er soms ook bij
Niet alle verrassingen waren leuk.
De moeilijkste beslissing van het jaar was zonder twijfel de verkoop van mijn camper.
Mijn Artootje was veel meer geworden dan een voertuig. Het was mijn huis geweest. Mijn veilige plek. Het symbool van de vrijheid waar ik zo naar verlangde.
Toch moest ik eerlijk zijn.
Door alle Workaways, het huisoppassen en mijn verre reizen stond hij steeds vaker stil. Iedere maand kostte hij geld, terwijl ik er steeds minder gebruik van maakte.
Afscheid nemen deed pijn.
Meer dan ik had verwacht.
Maar ook daar leerde ik weer iets van.
Vrijheid zit niet in een camper.
Vrijheid zit in de keuzes die je durft te maken.
Het grootste cadeau van dit jaar
Als ik terugkijk op de afgelopen twaalf maanden, gaat het eigenlijk niet over de landen die ik bezocht of de kilometers die ik reed.
Het gaat over vertrouwen.
Vertrouwen dat je niet alles vooraf hoeft te weten.
Dat je plannen onderweg mogen veranderen.
Dat sommige keuzes pas achteraf logisch worden.
En dat juist de dingen waar je het minst van verwacht, soms de mooiste herinneringen opleveren.
Ik heb ontdekt dat je met een relatief klein budget een rijk leven kunt leiden.
Dat je veel minder spullen nodig hebt dan je altijd dacht.
En dat vrijheid voor mij veel waardevoller is dan zekerheid.
Op naar het volgende hoofdstuk
Inmiddels ben ik alweer een tijdje terug in Nederland. Ik heb verschillende oppasadressen gehad, er staan er nog meer op de planning en eind september vlieg ik opnieuw naar Zuid-Afrika.
Een jaar geleden hoopte ik vooral dat ik geen spijt zou krijgen van mijn keuze.
Nu weet ik het zeker.
Mijn huis verkopen was niet het einde van iets.
Het was het begin van een leven dat beter bij mij past dan ik ooit had durven dromen. Dit was oprecht het mooiste jaar van mijn leven tot nu toe.
En het mooiste?
Ik heb het gevoel dat het avontuur eigenlijk nog maar net begonnen is. ❤️🌍
Random foto's van het afgelopen jaar
Zonsopkomst in Oud Alblas, Vertoeven bij Verhoeven
Een bucketlist bestemming, Mont Saint Michel. Heel indrukwekkend
Mijn eerste Workaway, spannend maar zo leuk.
Mijn 1e stop op de terugreis vanuit Portugal. Prachtig uitzicht op de Pyreneeën.
De route van Papendrecht naar Luz, mijn Workaway doel.
Prachtige natuur en voor t eerst van mijn leven wilde flamingo's gezien.
Mijn eerste echte camperplaats, in Sint Annaparochie, 5 km van waar ik woonde. Je moet klein beginnen he :-P
Kruger, je was weer fantastisch!
Bij mijn vrienden in Tulbagh. Wat een voorrecht om hier wakker te worden.
Zicht op Kaapstad
Mouille Point, Kaapstad
Sagres, het meest zuid westelijke puntje van Europa
Extremadura, prachtige natuur en gieren, heel veel gieren.
Gibraltar, ook een bucketlist bestemming.
En tussendoor uiteraard tijd doorgebracht met mijn allerleukste kleindochter
Met mijn Artootje, mijn Tweety, vliegtuigen en huurauto's
heb ik in 1 jaar meer dan 42.000 km afgelegd
Vind je het leuk om me te volgen en gun je me wel een lekker bakje koffie onderweg, dan kun je deze doneren via onderstaande knop. Alvast bedankt!
Reactie plaatsen
Reacties
Een jaar later! En super trots op oma Wereldreis!