Een midweek in 't Aarthuis
Mijn half jaar in Nederland begint inmiddels toch echt op zijn laatste benen te lopen. Na een heleboel leuke oppasadressen was ik weer neergestreken in Scheerwolde. Maar na een week kwam mijn gastgezin vanwege familieomstandigheden even naar huis.
Hoewel ik daar een eigen appartement heb en gewoon had mogen blijven, besloot ik toch even het hazenpad te kiezen. Al mijn oppasadressen zijn tot nu toe heerlijk low maintenance geweest, maar een paar dagen helemaal alleen voor mezelf? Daar had ik eigenlijk ook wel zin in.
En omdat ik nog steeds de stille hoop heb ooit oog in oog met een wolf te staan, viel mijn keuze op ’t Aarthuis in Emst. In de omgeving worden regelmatig wolven gespot, dus mijn verwachtingen waren stiekem best hoog.
Een nogal bloederige binnenkomer
Bij aankomst op maandagmiddag was ik nog niet eens fatsoenlijk geïnstalleerd of de eerste roofactie diende zich al aan. Een sperwer sloeg een roodborstje. Tja… welkom in de natuur! Voor mij een fascinerend schouwspel, voor het roodborstje iets minder.
Ik had me voorgenomen om er flink op uit te trekken en op wolvenjacht te gaan. Uiteindelijk kwam daar precies één poging van terecht. Eigenlijk was ik vooral nieuwsgierig naar mijn nieuwe dashcam. Die heb ik aangeschaft voor de morningdrives in Kruger, waar ik het eerste anderhalf uur na vertrek meestal mijn camera nog niet kan gebruiken omdat het simpelweg te donker is om goede foto’s te maken. En natuurlijk ook voor die prachtige kustroutes bij Kaapstad.
Maar goed… geen wolf.
De safari begon gewoon in de tuin
Sterker nog, ik kwam er al snel achter dat je helemaal niet op pad hoeft als je eigen tuin al een soort mini-safaripark is.
Met mijn Merlin-app hoefde ik maar ergens te gaan zitten en binnen een uur had ik zomaar twintig tot vijfentwintig verschillende vogels voorbij zien komen of gehoord. Vier verschillende spechten hoorde ik en twee wist ik daadwerkelijk te zien. En toen gebeurde het: de middelste bonte specht!
Een soort die al tijden op mijn lijstje stond en nu ineens gewoon voor mijn neus zat. Daar word ik dus blij van.
Verder was het een gezellige drukte van mezen, vinken en roodborstjes. Ook de glanskop liet zich zien, een wat minder alledaagse mees die ik natuurlijk graag aan mijn lijstje toevoegde.
Een tuin vol kleur
En alsof de vogels nog niet genoeg waren, bleek de tuin ook een prima vlinder- en libellenrestaurant. Er vlogen verrassend veel vlinders en libellen rond. Vooral de kleine vuurvlinder en de blauwe glazenmaker waren met hun kleuren een feestje om naar te kijken.
Maar de tuin had nog meer verrassingen in petto.
Eekhoorntjes die door de tuin dartelden
Ik zag een jonge ringslang.
En een pad.
Niet zomaar een pad, maar eentje die ik – en ik hoor jullie alweer ‘jakkes!’ roepen – werkelijk prachtig vond. Ja mensen, ik kan blijkbaar tegenwoordig zelfs enthousiast worden van een pad.
De nachtploeg meldt zich
Natuurlijk had ik ook mijn trailcam neergezet. Je weet tenslotte maar nooit wie er ’s nachts besluit langs te komen.
De eerste beelden leverden een haas op, een roodborstje dat zich blijkbaar met volle vaart tegen mijn camera had gestort en een marter.
Maar de grootste verrassing kwam de volgende ochtend.
Toen ik de gordijnen opendeed, zag ik dat er een stuk van het gras flink was omgewoeld. Ik wist natuurlijk meteen wie de daders waren: wilde zwijnen. Maar wie precies de nachtelijke vandalen waren geweest, wilde ik toch wel graag op beeld zien.
Dus snel de beelden erbij gepakt.
En jawel hoor… een complete zwijnenfamilie had ’s nachts de tuin bezocht. Met z’n allen lekker aan het wroeten geweest. Geen wolf, maar eerlijk gezegd vond ik dit minstens zo leuk.
De titel van deze blog was daarmee trouwens ook meteen verklaard: vogels, vlinders en vandalen.
Je kunt hier niet eens rustig binnen zitten
Eigenlijk is dat het probleem hier: er is gewoon te veel te zien.
Zelfs nu ik dit stukje zit te typen, ben ik al twee keer naar buiten gelopen omdat ik weer iets hoorde of zag. Je kunt hier nauwelijks een tekst schrijven zonder tussendoor even te moeten controleren wat er zich buiten allemaal afspeelt. 😊
Morgenochtend moet ik helaas alweer vertrekken. En wat mij betreft is dat veel te vroeg, want wat een heerlijke midweek was dit. Zo eentje die je eigenlijk gewoon wilt inlijsten.
Nog een paar oppasadressen te gaan
Morgen staat er alweer een ander leuk uitje op het programma. Ik ga met mijn dochter en haar gezin een weekend naar een huis vlak bij Giethoorn, genereus ter beschikking gesteld door mijn gastgezin.
Maandag verhuis ik vervolgens weer terug naar Scheerwolde, waar Beer, Pumijol, Mini en Maxi alweer op me wachten.
Daarna nog twee weken oppassen in Stiens.
En dan…
Dan zit mijn Nederlandse avontuur er eindelijk op.
Dan mag ik mijn koffers weer pakken en terug naar waar ik écht thuishoor: Zuid-Afrika.
Maar eerst nog even genieten van alles wat Nederland blijkbaar in mijn eigen achtertuin verstopt heeft.
Een primeur die al heel lang op mijn wensenlijst stond
Het is niet moeilijk te raden waar deze vlinder zijn naam aan te danken heeft
Altijd leuk om eens een ander meesje dan de standaard kool- en pimpelmezen te zien
De enige een beetje gelukte foto, ze zijn zo snel!
Een grote libelle die als een soort op hol geslagen helicopter door de tuin raast en bijna nooit stil zit. Ik moest dus snel zijn !
En dan de pad! Deze was echt megagroot. Ik moest eerst even opzoeken of het wel een gewone was. En ja de meeste mensen vinden ze "ieuw" maar kijk die patroontjes en die kleurtjes... mooi toch!
Mijn nieuwe dashcam. Voor de liefhebbers, het is een VIOFO A229 Pro. Nu alleen nog leren om mijn parkeerschijf op te ruimen :-P
Mijn allereerste slang in Nederland, zo mooi.
Bliksembezoek van een marter
De eigenaar van het gras zal minder blij zijn maar wat leuk om dit op de camera te hebben.
Vind je het leuk om me te volgen en gun je me wel een bakje koffie onderweg,dan kun je deze doneren via onderstaande knop. Alvast bedankt.
Reactie plaatsen
Reacties