Tussen honden, stormen en een pipowagen

Ik ben inmiddels alweer een week op mijn oppasadres en eindelijk is het weer goed genoeg om op het dakterras een nieuwe blog te schrijven. Dat werd ook wel tijd, want sinds Gibraltar lijkt het alsof ik van de ene storm in de andere ben gerold.

Nog even Spanje meepakken

Na Gibraltar bleef ik nog één nacht in Spanje, in Palos de la Frontera vlak bij Huelva. Een mooie plek bij een bezoekerscentrum waar drie replica’s liggen van de schepen van Columbus. Ook staat hier een oud klooster van waaruit Columbus ooit op ontdekkingstocht vertrok. Best bijzonder om daar rond te lopen, zo vlak voordat ik zelf weer verder trek.

Hallo Portugal!

Op 20 januari rijd ik over een prachtige brug de grens over en ben ik voor het eerst in mijn leven in Portugal. Uiteindelijk kom ik uit in Mexilhoeira Grande. De naam doet anders vermoeden, want “Grande” is het dorp allesbehalve. Het is piepklein, met smalle straatjes en haakse bochten, maar na wat sturen en draaien kom ik terecht bij een ontzettend leuk camperplaatsje.

Hier blijf ik drie nachten, want er wordt (alweer) storm opgegeven. Deze heet Ingrid. Op de camperplaats staan mensen met een husky, dus die heb ik uiteraard uitgebreid geknuffeld en voorzien van koekjes. Kleine geluksmomentjes.

Van Ingrid naar Joseph

Op vrijdagochtend rijd ik rustig richting Luz, mijn oppasadres, met een korte stop in Lagos. De hele rit is nog geen 25 kilometer, dus geen haast. In Lagos zoek ik even een parkeerplaats om de zee te bekijken, want de volgende storm staat alweer klaar: Joseph.

In Lagos is er nog weinig van te merken, maar mijn eerste nacht in Luz is een ander verhaal. Dan waait het er flink op los.

Warm welkom (en een roedel honden)

Op Fazenda das Papoilas word ik superhartelijk ontvangen door Femke en haar dochters Lune en Sterre. Vrijwel meteen maak ik kennis met de hondenroedel: Shade, Sun, Lobou, Poppy en Shep. Ze zijn duidelijk gewend aan vrijwilligers die eerst vreemden zijn en daarna bekenden worden, want ze zijn heerlijk relaxed.

Ik neem mijn intrek in een pipowagen die is ingericht voor vrijwilligers. Het terrein is te nat om er mijn camper neer te zetten, dus dit wordt voorlopig mijn huis. Daarbij heb ik een buitenkeuken, een composttoilet en een buitendouche. Dat is eerlijk gezegd best een stapje buiten mijn comfortzone en ik moet daar echt even aan wennen.

Normaal gesproken is dat hier trouwens geen probleem, maar ik heb net de pech dat ik precies in het slechtste weer van de afgelopen 50 jaar ben beland. Dan is buiten koken en douchen toch net even wat minder leuk.

En toen was daar storm Kristin…

Op woensdag meldt zich alweer de volgende storm: Kristin. Het is januari en we zijn inmiddels al bij de K in het alfabet aangekomen. Deze storm raast in een paar uur over Portugal en Spanje en laat flink wat schade achter.

Wij komen er gelukkig relatief goed vanaf: een paar omgeknakte bomen, losgeraakte takken en het dakleer van een pipowagen dat is weggewaaid. Zodra het droog is, wordt dat met vereende krachten weer gefixt.

Mijn nieuwe ochtendroutine

Mijn dagen beginnen met het voeren van alle dieren. Ik start ’s ochtends bij de paarden Surprise, Ji nee en Ka doo. Daarna laat ik de honden uit hun kennel en krijgen zij ontbijt. Dan is het tijd voor koffie — minstens zo belangrijk.

Vervolgens zijn de kippen aan de beurt, samen met de varkens Salt en Pepper, de schapen en het geitje. Daarna ontbijt ik zelf en pluk ik nog wat bakken vol vers groen voor de kippen, schapen en varkens.

Op sommige dagen wordt ik geholpen door Esther die hier in de buurt werk heeft voor een half jaar en haar vrije dagen hier doorbrengt.

Normaal gesproken zijn er daarna nog wat klusjes te doen, maar met dit weer is het vooral een kwestie van schuilen en afwachten.

Nog meer dieren op komst

Over een dag of tien gaat het gezin op vakantie en worden mijn taken uitgebreid met katten, konijnen, cavia’s én een chinchilla. Een heerlijke beestenboel dus — ik verheug me er nu al op.

Net voordat ik deze blog publiceer gaat het toch weer regenen.

Voor nu kruip ik dus weer lekker in mijn pipowagen, met natte laarzen bij de deur en een kop koffie binnen handbereik. Morgen weer een nieuwe dag vol dieren, modder en hopelijk een klein beetje zon. Tot de volgende blog!