Wow.... ineens is het 2026

Terug van (veel te) lang weggeweest

Wow… ik kan niet geloven dat het al zó lang geleden is dat ik mijn laatste blog schreef. Het lijkt alsof dat pas gisteren was, en nu zijn we ineens al in 2026 aangekomen. Hoog tijd dus voor een update, want er is weer genoeg gebeurd onderweg.

Regen, regen en nog eens regen

Mijn reisplannen uit mijn vorige blog zijn wel wat veranderd. Het idee was om in twee dagen Frankrijk over te steken richting de oostkust van Spanje. Dat ging ook prima, tot ik aankwam in Perpignan. Daar bleek dat er rond de kerstdagen kruiwagens vol regen voorspeld werden bij Gerona, mijn geplande bestemming.

Ik besloot daarom wat langer te blijven staan en pas na de kerstdagen weer verder te rijden. En terecht: het heeft écht veel geregend tijdens kerst. Gelukkig zat ik er warm bij met mijn kacheltje aan en genoeg eten in huis om deze dagen comfortabel door te komen.

Spanje in: steeds meer campers

Na kerst vervolgde ik mijn reis via de grensovergang bij La Jonquera. Het werd daar meteen een stuk drukker met campers. Nog niet zoveel Nederlanders, maar vooral Fransen en Spanjaarden. Blijkbaar hebben zij hetzelfde idee: de winter liever in het warmere zuiden doorbrengen.

Mijn eindpunt werd L’Estartit, een leuk plaatsje aan de Middellandse Zee. Het is hier niet zomers warm, maar absoluut een stuk aangenamer dan in Nederland. Na twee nachten ging ik weer verder.

Flamingo’s… of toch niet

Op 30 december kwam ik aan in de Ebrodelta, in het dorpje Sant Jaume d’Enveja. Ook hier liep het anders dan gepland. Ik wilde hier eigenlijk oud en nieuw doorbrengen en wat extra tijd nemen om per fiets de delta te verkennen, op zoek naar flamingo’s.

Maar eerlijk is eerlijk: behalve het mooie uitzicht was het toch vooral een troosteloze gravelbak. En om daar het nieuwe jaar in te gaan zag ik niet zo zitten. Dus: verder naar het zuiden.

Oud en nieuw op z’n best (of juist niet)

De snelweg is hier tolvrij, dus ik kon lekker wat kilometers maken. Na boodschappen in de buurt van Benicàssim reed ik een stukje van de kust af en kwam uit bij Vilafamés. Een alleraardigst dorpje, prachtig tegen een heuvel aangebouwd.

Aan de rand van het dorp ligt een mooie camperplaats met uitzicht op de bergen én het dorp op de heuvel. Hier bracht ik oud en nieuw door. Al ging dat eigenlijk een beetje aan me voorbij, want om 22.00 uur lag ik al op bed… haha.

Fietsen tussen de olijfbomen

Op nieuwjaarsdag maakte ik een prachtige fietstocht in de omgeving: tussen de olijfbomen door, met schitterende vergezichten op de bergen. Vandaag doe ik lekker helemaal niks en morgen vertrek ik richting Valencia.

Storm Francis gooit roet in het eten

Ook daar zijn de plannen alweer veranderd. Ik wilde eigenlijk twee nachten blijven om de oude stad van Valencia te bezoeken, maar overal verschijnen waarschuwingen voor storm Francis, die richting de oostkust raast. Op de Canarische Eilanden heeft ze al flink huisgehouden en nu zijn er waarschuwingen voor het zuiden van Spanje en Portugal.

Ik heb gelukkig geen haast. Valencia schijnt er wel iets van mee te krijgen, maar minder heftig dan verder naar het zuiden. Misschien kan ik er zelfs een Driekoningenprocessie meepikken als ik wat langer blijf.

Zoals altijd: we gaan wel weer zien wat – en vooral waar – het weer ons brengt.

Ik wens jullie een fijn weekend en tot de volgende blog! 🌍🚐