Eindelijk weer echt onderweg...

Afscheid en een kleine jarige

Op de ochtend van 5 december nam ik afscheid van mijn oppashuis en reed ik naar mijn dochter in Papendrecht. Daar heb ik heerlijke quality time gehad met mijn kleindochter. Op 6 december werd Tess alweer 1 jaar. Die vroege ochtend bracht ik gezellig met haar door terwijl haar ouders druk waren met de voorbereidingen voor het feest.
Voordat de drukte binnenviel, ben ik vertrokken richting West-Frankrijk: Le Champ-Saint-Père, waar ik kerst en oud & nieuw in een oppashuis ga doorbrengen.

Duinkerken: eerste stop

De eerste stop was Duinkerken, net over de Franse grens. Omdat ik laat in de middag arriveerde, bleef ik hier twee nachten om ook nog even de omgeving te verkennen. Ik was nog nooit aan deze kant van Frankrijk geweest en was heel benieuwd hoe het eruit zou zien. Tot nu toe ben ik niet teleurgesteld.
Het weer valt helaas wat tegen, maar ja… dat kun je niet regelen.
Omdat ik met mijn reis naar Afrika en twee oppasadressen veel stageld heb uitgespaard, verblijf ik nu vooral op camperplaatsen van Camping Car Park. Niet heel goedkoop, maar wel met wifi, electra en voorzieningen voor water en toilet.

Cap Gris-Nez en een eigenwijze slagboom

Na twee nachten rijd ik weer verder. Ik maak een tussenstop bij Cap Gris-Nez, een prachtige plek waar je op een heldere dag de krijtrotsen van Dover kunt zien. Helaas was het nu vooral.. grijs.
Mijn route vervolgde zich langs een mooie kustweg door dorpjes, duinen en vlak langs de zee. Daarna ging ik op zoek naar een camperplaats. Ik vond een mooie plek met uitzicht op zee, maar hoe ik het ook probeerde: de slagboom bleef dicht.
Dan toch maar weer naar een Camping Car Park een paar kilometer terug in Boulogne-sur-Mer. Ik blijf hier één nacht.

Honfleur: mooi op papier

De volgende dag is het nog steeds grijs, dus ik besluit een langere rijdag te doen. Het doel is Honfleur en daar kom ik begin van de middag aan. Op papier zag de camperplaats er mooi uit, vlakbij een park met een meer. In de praktijk sta je bijna onder een viaduct waar een snelweg overheen loopt, en het terrein zelf is ook niet heel uitnodigend.
Ik was van plan hier twee nachten te blijven, maar besluit toch maar om alleen te overnachten en dan verder te rijden.

Naar de D-Day kust

Rond 9 uur vertrek ik weer. Omdat ik de tolwegen mijd, ga ik eerst een flink stuk binnendoor – wat in dit deel van de wereld geen straf is. Leuke dorpjes, soms bos, dan weer weilanden.
Vanaf Caen kan ik een tolvrije snelweg nemen richting de D-Day stranden. Ik arriveer vrij vroeg in Grandcamp-Maisy op een camperplaats met uitzicht op zee. Ik vind het prachtig. In de zomer is het waarschijnlijk vechten voor de plekjes met zeezicht, maar nu staat er bijna niemand.
Na de lunch zet ik snel mijn fiets klaar en rijd via een prachtige route over de kliffen naar Omaha Beach. Heel indrukwekkend om te fietsen langs het strand waar zoveel soldaten zijn geland en gesneuveld.

Een mislukte route en een rustige middag

Dag 2 had ik bedacht om naar Utah Beach te fietsen. Na controle blijkt het echter bijna 90 km heen en terug te zijn. Dat is voor mij wat teveel van het goede.
Ik zoek via Komoot een kustroute die een beetje die kant op gaat. Het lijkt een leuke route maar eindigt al na een paar kilometer bij een soort wandelpad met natte gele klei en veel plassen. Een lokale visser verzekert me dat ik er doorheen kan fietsen, maar met mijn stadsfiets durf ik dat toch maar niet aan.
Het alternatief is een drukke provinciale weg, en daar heb ik ook geen zin in. Dus breng ik de rest van de middag gewoon lekker rustig in mijn huisje door. ’s Morgens had ik al wat huishoudelijke klusjes gedaan en alles was weer fris en fruitig.
Mijn fiets staat inmiddels weer achterop, want morgen vertrek ik naar Mont-Saint-Michel. Ik verheug me daar enorm op; ik wil daar al zo lang heen. Morgen wordt het weer wat grijs, een mooie dag om te reizen. Het weekend lijkt mooi te worden, dus ik kan niet wachten om de abdij en omgeving op de fiets te verkennen.

Tot de volgende blog

Ik wens jullie alvast een fijn weekend en tot de volgende blog.
Liefs, Peetjuh on Wheels 🚐✨