Niet volgens plan, maar precies zoals het moet zijn

En zo is ineens mijn voorlopig laatste week in Nederland aangebroken. De tijd is werkelijk voorbijgevlogen. Tot donderdag verblijf ik nog in Stiens, waar ik op lieve Bella pas.

Bella heeft overigens twee keer per dag insuline nodig. Iets wat ik nog nooit eerder had gedaan en waar ik in eerste instantie toch even van dacht: oei, hoe ga ik dit aanpakken? Maar zoals dat blijkbaar gaat met nieuwe dingen: even goed opletten, rustig blijven en gewoon doen. Inmiddels draai ik mijn hand er niet meer voor om.

Weer een nieuwe vaardigheid erbij dus. Mijn oppas-cv begint inmiddels aardig interessant te worden. 😊

Na donderdag vertrek ik richting mijn dochter. Daar staan de laatste voorbereidingen op het programma en natuurlijk is er ook nog tijd voor wat quality time met de familie. Want hoe leuk het nomadenleven ook is, familie blijft toch een belangrijk onderdeel van mijn leven.

Een onverwachte tegenvaller

Deze week kreeg ik ook een flinke teleurstelling te verwerken.

Mijn Workaway-adres in Nicaragua liet weten dat mijn geplande oppasperiode daar helaas niet doorgaat. Ze hadden daar een, in ieder geval voor hen, heel plausibele reden voor en natuurlijk kan ik dat begrijpen. Maar begrijpen en teleurgesteld zijn kunnen prima naast elkaar bestaan.

En teleurgesteld was ik zeker.

Nicaragua was voor mij namelijk meer dan alleen een paar maanden ergens verblijven. Ik zag het ook als een soort experiment. Zou ik me ergens buiten Afrika net zo goed thuis kunnen voelen? Zou ik mijn horizon kunnen verbreden en ontdekken dat er misschien nog een andere plek op de wereld is waar ik zou kunnen aarden?

Blijkbaar moest ik daar eerst een paar nachten over slapen.

Misschien is Afrika gewoon mijn bestemming

En na een paar nachten nadenken kwam eigenlijk steeds dezelfde conclusie bovendrijven: misschien ben ik gewoon voorbestemd om naar Afrika te gaan.

Sommige dingen kun je blijkbaar bedenken, plannen en logisch proberen te benaderen, maar uiteindelijk heeft je gevoel soms allang besloten waar je hoort te zijn.

En eerlijk gezegd… daar kan ik prima mee leven. 😉

Sterker nog: door het wegvallen van Nicaragua ontstaat er ineens ruimte voor een ander idee. Misschien moet ik mijn oorspronkelijke plan om ongeveer drie maanden Nederland af te wisselen met drie maanden Zuid-Afrika helemaal niet pas ooit gaan uitvoeren, maar gewoon wat naar voren halen.

En dat is toch wel een heel fijne gedachte om de komende tijd naar uit te kijken.

Workaway of toch liever vrijheid?

Ondertussen ben ik ook wat verder gaan nadenken over Workaway.

Het idee blijft leuk, maar ik begin me af te vragen of het uiteindelijk wel helemaal bij mij past. Op dit moment komt het vooral neer op oppassen en daar een verblijf tegenover krijgen. En hoewel ik het ontzettend leuk vind om ergens te verblijven, nieuwe mensen te ontmoeten en voor dieren te zorgen, merk ik dat ik in Zuid-Afrika toch vooral behoefte heb aan iets anders.

Vrijheid.

Een relaxte levensstijl. Geen verplichtingen, geen agenda die al helemaal vol staat en vooral de vrijheid om zelf te bepalen hoe mijn dagen eruitzien.

Misschien is dat uiteindelijk wel waar ik naar op zoek ben.

Een nomadenleven laat zich niet plannen

Als ik eerlijk ben, verloopt mijn nomadenleven tot nu toe werkelijk voor geen meter zoals ik het van tevoren had bedacht. 😂

Maar misschien is dat juist wel de charme ervan.

Toen ik aan dit avontuur begon, had ik natuurlijk allerlei ideeën over hoe het zou gaan lopen. Inmiddels heb ik geleerd dat plannen vooral handig zijn om vervolgens weer van af te wijken.

Een adres valt weg? Dan ontstaat er ruimte voor iets anders.

Een bestemming gaat niet door? Dan komt er misschien een nieuwe mogelijkheid voorbij.

En misschien is dat precies wat ik nodig heb. Niet alles vooraf dichttimmeren, maar kijken wat er op mijn pad komt en daar vervolgens iets moois van maken.

Niks moet, alles mag.

En als het leven besluit een andere afslag te nemen dan ik gepland had, dan rijd ik gewoon mee en kijk ik wel waar ik uitkom.

De volgende keer vanuit Zuid-Afrika

Voorlopig ligt mijn focus in ieder geval op de komende dagen. Nog even genieten van Nederland, mijn dochter en familie, de laatste voorbereidingen treffen en dan is het toch echt tijd om mijn koffers weer te pakken.

En deze keer met een bestemming waar mijn hart inmiddels behoorlijk hard naartoe trekt.

Mijn volgende blog kan ik namelijk schrijven vanuit de Zuid-Afrikaanse zon. ☀️🇿🇦

Ik zie je daar!

Liefs,
Petra