Een nieuwe etappe: Bergen, gieren en onverwachte routes

In Sagres begint de terugreis

In Sagres begon officieel mijn reis terug naar Nederland. Verder naar het zuidwesten kon ik immers niet. Hier zag ik misschien wel de mooiste zonsondergang die ik ooit heb gezien. Zelfs nu ik dit typ word ik er nog een beetje emotioneel van. Het was zo’n moment dat je weet: dit blijft voor altijd bij me.

Garage-afspraak… of toch niet

Omdat ik nog een afspraak bij de garage had, bleef ik de volgende dag een beetje in de buurt. Het plan was om een nieuwe accu te laten plaatsen. Maar alsof er een wonder gebeurde, startte Artootje ineens weer als vanouds.

Ik vermoed inmiddels dat er ergens iets mis zit in het contact- of dashboardgedeelte. Af en toe schiet mijn temperatuurmeter bijvoorbeeld ineens in het rood. De eerste keer schrok ik me rot. Ik ben meteen gestopt, maar de motor bleek helemaal niet heet en alle vloeistoffen stonden keurig op peil.

Omdat het ook zo snel gebeurde en weer verdween, heb ik – samen met ChatGPT – geconcludeerd dat er waarschijnlijk niets ernstigs aan de hand was. Gelukkig maar, want ik stond naast de snelweg stil en binnen no-time was de Guardia Civil er ook.

Net op het moment dat ik had besloten weer verder te rijden. Hun eerste vraag: waar mijn gevarendriehoek was…

En geloof me, ik heb echt alles bij me. Behalve… juist.

Op naar Spanje

De temperatuurmeter heeft daarna nog een paar keer rare sprongen gemaakt, maar ik maak me er niet al te veel zorgen om. Ik check regelmatig alle vloeistoffen en die blijven mooi op peil. Dus ik ga er voorlopig vanuit dat ik Nederland gewoon haal en het daar goed kan laten nakijken.

Mijn afspraak bij de garage heb ik dus gecanceld en ik zette koers richting de Spaanse grens.

Ik reed omhoog via Sevilla en Mérida en kwam uiteindelijk uit in Plasencia, in het natuurpark Monfragüe. Daar bleef ik drie nachten staan en heb ik enorm genoten van alles wat er te zien is.

Op pad met een vogelgids

In Monfragüe deed ik een 4x4-tocht met een vogelgids. Dat was echt fantastisch. We zagen ontzettend veel gieren en ook een paar soorten die ik nog niet eerder had gezien, zoals de rotslijster en de indrukwekkende keizerarend.

Voor een natuurliefhebber als ik was dat echt een cadeautje.

Mijn eerste echte bergen

Na Monfragüe veranderde mijn route opnieuw. Uiteindelijk besloot ik via de Somporttunnel naar Frankrijk te rijden.

Ik moet eerlijk zeggen: ik vond het retespannend. Vooral de afdaling zodra je via de tunnel Frankrijk binnenrijdt. Omdat ik tot nu toe vooral langs de kust had gereden, was dit eigenlijk mijn eerste echte bergervaring.

Maar ik heb me er goed doorheen geslagen. En eerlijk is eerlijk: het was ook prachtig. Bochtige wegen, steile bergwanden, beekjes en uitzichten waar je stil van wordt.

Terug in Frankrijk

En zo was ik ineens weer in Frankrijk beland.

Vanaf hier besloot ik opnieuw de tolwegen te vermijden. Dat betekent vaak dat je op de mooiste routes terechtkomt: door kleine dorpjes, over kronkelige wegen en langs plekken waar je anders nooit zou komen.

Ik bleef nog een paar dagen in de buurt van de Pyreneeën staan, op een plek met een prachtig uitzicht op de bergen. Daarna ging de reis weer verder naar het noorden.

Oké… één keer maakte ik een kleine fout met Google Maps en stond ik ineens tóch voor een tolpoortje. Het ging maar om 50 kilometer, maar ik weet nu in ieder geval dat mijn Bip&Go elektronische badge werkt 😊

Een stad tegen de rots geplakt

Op dit moment ben ik in Rocamadour, een prachtig middeleeuws stadje dat letterlijk tegen een rotswand lijkt te zijn geplakt. Met zijn burcht en oude gebouwen voelt het alsof je een paar eeuwen terug in de tijd stapt.

Een bijzondere plek om even stil te staan.

Hoe nu verder?

Morgen ga ik weer verder, al verandert mijn route in mijn hoofd ongeveer elk uur.

Aan de ene kant lijkt het me geweldig om nog een stukje langs de Loire te rijden. Aan de andere kant denk ik dat het misschien slimmer is om een wat directere route naar Nederland te nemen en ergens wat langer te blijven staan.

Ook in Frankrijk is de dieselprijs inmiddels boven de 2 euro gestegen. En Artootje… die lust best een slokje. Op de snelweg rijd ik nooit harder dan 85 km/u, maar in heuvelachtig gebied loopt het verbruik toch snel op naar ongeveer 1 op 7 à 8.

En ja, dat merk je best in een toch al krap reisbudget. Dus voorlopig neem ik nog geen definitieve beslissing.